RAFIZI RAMLI
Saya
telah menegaskan bahawa cadangan dan alasan kenaikan tol seperti yang
dipertahankan oleh Datuk Seri Wahid Omar tidak masuk akal kerana
majoriti dari pemegang konsesi adalah dikuasai kerajaan. Malah,
syarikat-syarikat ini juga mendapat bantuan kewangan dan subsidi dari
kerajaan melaksanakan dan mengendalikan lebuhraya bertol.
Sebab itu, kenyataan Datuk Seri Wahid Omar cuba mengelirukan rakyat
apabila beliau membayangkan bahawa Barisan Nasional perlu tunduk kepada
syarikat-syarikat swasta yang kononnya memilik syarikat pemegang
konsesi, sedangkan hakikatnya syarikat ini kebanyakannya syarikat milik
kerajaan.
Saya juga membidas sekeras-kerasnya keangkuhan Datuk Seri Wahid Omar yang memberi kata dua kepada pengguna jalanraya
agar
tidak menggunakan jalan bertol jika tidak bersetuju dengan kenaikan
tol. Walaupun beliau sebelum ini dibayar gaji berjuta ringgit setahun
dan sudah tentu tidak memahami kepayahan rakyat di bawah berhadapan
dengan kenaikan harga barang, sepatutnya beliau mengambil kira kebajikan
rakyat dalam melaksanakan tugas sebagai menteri. Kehadiran
menteri-menteri seperti ini membuktikan betapa terpisahnya kabinet Dato’
Seri Najib Tun Razak dari realiti seharian rakyat.
Saya membantah keras cadangan menaikkan kadar tol kerana rekod
kewangan syarikat pemegang konsesi menunjukkan mereka telah pun mendapat
keuntungan berlipat kali ganda (
obscene profits)
pada kadar tol sekarang. Setiap kenaikan kadar tol sebenarnya
menambahkan lagi keuntungan mereka sedangkan rakyat terus terbeban
dengan tekanan ekonomi.
Pampasan yang dibayar oleh kerajaan bukanlah satu bentuk subsidi yang
diwar-warkan oleh Barisan Nasional. Subsidi bermakna belanja yang
dikeluarkan kerajaan untuk menampung
kos sesuatu barangan atau perkhidmatan supaya harganya boleh dikekalkan pada paras yang lebih rendah.
Dalam kes kenaikan kadar tol, jumlah kos yang ditanggung pada kadar
tol sekarang pun sudah terlalu rendah hingga memberikan keuntungan yang
terlampau tinggi kepada pemegang konsesi. Oleh itu, sebarang kenaikan
kadar tol sebenarnya sama dengan kerajaan mencukai rakyat dengan cukai
tambahan kerana keuntungan syarikat-syarikat pemegang konsesi yang
dimiliki kerajaan ini akhirnya kembali ke kantung Putrajaya untuk
diborosi oleh Dato’ Seri Najib Tun Razak dan kabinetnya.
Analisa keputusan kewangan PLUS
Berhad
(yang mengendalikan 6 lebuhraya), KESAS Berhad dan LITRAK Berhad (yang
mengendalikan Lebuhraya Damansara Puchong dan SPRINT) menunjukkan kadar
keuntungan yang melampau telah pun dinikmati oleh pemegang-pemegang
konsesi, seperti berikut:
1) PLUS Berhad (keputusan kewangan bagi tahun 2011 dan perincian kos bagi tahun 2010 berdasarkan
Laporan Tahunan PLUS)
Jumlah kutipan tol & perolehan (2011)
|
RM4.098 bilion
|
Jumlah kos menyenggara lebuhraya (mengikut kos 2010)
|
RM241 juta
|
Jumlah kos penggajian, pentadbiran dan lain-lain (mengikut kos 2010)
|
RM397 juta
|
Jumlah bersih kos faedah dan pembiayaan kewangan (mengikut kos 2010)
|
RM507 juta
|
Anggaran keuntungan dari operasi tanpa caj susutnilai 2011 (mengikut kos 2010)
|
RM2.953 bilion
|
Keuntungan bersih sebelum cukai dengan caj susutnilai (2011)
|
RM2.515 bilion
|
% untung bersih sebelum cukai ( 2011)
|
61%
|
Tidak banyak perniagaan di dunia ini yang mencapai peratus untung
bersih sehingga 61% seperti yang dicatatkan oleh PLUS Berhad. Melihatkan
kepada kos untuk menyenggara lebuhraya hanyalah 6% dari jumlah kutipan
tol setiap tahun sudah cukup menunjukkan bahawa kadar tol
sedia ada sudah pun terlalu tinggi dan memberikan keuntungan yang berlipat kali ganda kepada PLUS.
2) KESAS
Lebuhraya KESAS mencatatkan keuntungan berganda sehingga 121% secara terkumpul (
cumulative annual growth rate atau CAGR)
di antara tahun kewangan 2008 hingga tahun kewangan 2012 seperti
dilaporkan oleh Maybank Investment Bank Research bertarikh 6 November
2013.
Kadar keuntungan yang naik satu kali ganda dalam tempoh empat tahun
ini juga membuktikan bagaimana kadar tol sudah pun terlalu tinggi hingga
pemegang konsesi menikmati keuntungan yang meningkat dua kali ganda
dalam tempoh hanya 4 tahun.
3) Litrak Berhad yang mengendalikan LDP dan
SPRINT (keputusan kewangan bagi tahun 2013 mengikut Laporan Tahunan terkini)
Jumlah kutipan tol & perolehan
|
RM369 juta
|
Jumlah kos menyenggara lebuhraya
|
RM21 juta
|
Jumlah kos penggajian, pentadbiran dan lain-lain
|
RM29 juta
|
Jumlah bersih kos faedah dan pembiayaan kewangan
|
RM79 juta
|
Keuntungan dari operasi tanpa caj susutnilai
|
RM240 juta
|
Keuntungan bersih sebelum cukai dengan caj susutnilai
|
RM180 juta
|
% untung bersih sebelum cukai
|
49%
|
Seperti juga pemegang konsesi yang lain, Litrak Berhad yang
mengendalikan Lebuhraya Damansara Puchong (LDP) menikmati margin
keuntungan bersih sebelum cukai yang begitu tinggi pada kadar 49% iaitu
lebih tinggi dari industri minyak dan gas. Kos menyenggara lebuhraya
juga hanyalah 6% sahaja dari jumlah kutipan tol.
Ini membuktikan bahawa kadar tol sedia ada sudah terlalu tinggi
hingga memberikan keuntungan yang berlipat kali ganda kepada pemegang
konsesi.
Pada masa yang sama, walaupun kadar tol tidak dinaikkan, jumlah
kutipan tetap meningkat dan margin keuntungan kekal tinggi kerana jumlah
kenderaan yang menggunakan lebuhraya meningkat saban tahun.
Jadual berikut menunjukkan kadar pertambahan jumlah kenderaan setiap
tahun yang dinikmati pemegang-pemegang konsesi besar di Malaysia seperti
yang dilaporkan di dalam laporan tahunan masing-masing dan pelbagai
analisa lain:
|
LEBUHRAYA
|
TAHUN
|
JUMLAH KENDERAAN
|
% PENINGKATAN
|
PLUS
|
2010
|
417 juta setahun
|
8%
|
LDP
|
2013
|
497,000 seminggu
|
3.3%
|
Sprint
|
2013
|
237,000 seminggu
|
4.4%
|
KESAS
|
2013
|
290,000 sehari
|
5.0%
|
Maju Expressway
|
2010
|
78,962 sehari
|
8.1% lebih tinggi dari jumlah mengikut perjanjian
|
Angka-angka yang saya bentangkan secara jelas menunjukkan bagaimana
pemegang-pemegang konsesi utama menikmati kutipan tol yang lebih tinggi
kerana jumlah kenderaan yang bertambah telah pun melampaui sasaran
kenderaan yang digunakan untuk menetapkan kadar tol sedia ada.
Dalam keadaan kos operasi sudah pun rendah (bagi sesetengah lebuhraya
kos penyenggaraan tidak sampai 10% pun dari kutipan tol), keuntungan
yang dinikmati merupakan antara yang tertinggi berbanding
industri-industri lain. Oleh sebab itu, sebarang kenaikan kadar tol
menghina rakyat pada kala kerajaan dan pemegang konsesi bermewah dengan
keuntungan yang sudah pun terlalu tinggi.
